İlk görev, son görev...

İnsanoğlu iki kanatlı kuş misalidir, bir kanadında ilim, diğerinde ise din olmalıdır.

Hayat kısa, ömür devam ediyor.

Çalıştığımız yerlerde, okullarda, eğitim ve öğretmenlik hayatımızda boyunca hepimiz iyi kötü de olsa bir anı bırakmıştır insanoğluyuz.

İyi olaraktan anılar bırakabilmişsek ne güzel bizlere...

İlk görev yerim Şirinevler Ortaokulunda fen bilgisi öğretmenliği, sene 1979, derse gireceğiz o zamanın şartlarına okulunda bazı sınıfları geçici baraka ve saç ile örtülü yağan aşırı yağmurda ses aşırı duyuluyor ki, çocuklara dersi anlatmakta Zorluk çekiyoruz...

Soba kömürlü, bazı yerlerde isin verdiği duman sızıyor, borudan katran sıvısı önlemek için görevli zeytin ve küçük yağ kutuları bağlanmış değişik görüntüler...

Geçen hafta Nevşehir’de bazı lise ve okullara gittik, şimdi sınıflar güzelleşti, ısınma şekilleri çoğu yerde doğalgaz veya kömürlü sisteme geçmiş, bayağı eğitimde yol alındı diyorum...

Bazı şımarık ve saygısı az olan gençler de var, kurala uyan pırıl pırıl nesilde...

Eksikler binada ve bazı idareciler de yok mu elbette var...

Anılar elbette çoktur, o dönem bir karışık siyasi olaylar ve bazı sıkıntılar var, Lakin sağolsun müdürümüz olan Nazire hanım eşi hâkim, çevresi çok geniş, okulumuzun yerini değiştirmiştir...

Sakıp Sabancı’nın o zamanki engelli çocuklara yaptırıldığı, Ataköy’ün karşısında, E-5 yolundaki rehabilitasyon okulunun bir bölümünü bize tahsis etmişlerdi...

Sağolsun Allah’ım razı olsun emeği geçenlerden, şimdi nasıl okulu bilemiyoruz, uygun bir zamanda öğrencilerimle gideceğim, Ali Erdemli, Doğan Erdem Cort ve bazıları zaman zaman öğretmenler gününde ararlar telefon ile sağolsunlar.

Okulda birlikte çalıştığımız, öğretmen arkadaşımız,

Cezmi Azapağası hocam vefat etmiş, Allah rahmet eylesin... Celâl Evyapan hocam dedi.

Her nefis ölümü tadacaktır elbet bir gün...

Son görev dua etmek istedim, İstanbul’da karlı bir Mart ayında Kızım Gülümhan evinde sabahın İlk ışıklarına karşı anılarımızı yadettik.

Dün Muzaffer Doğan Bey’ telefonla aradı,18 Mart Çanakkale şehitlerimizi rahmetle andık, Çanakkale köprüsünün açılışını canlı TV izledikten sonra bazı, telefonla eski dostlarla konuşmak ne kadar iyi oluyor...

Konya’da Selçuk üniversitesinden,

Ahmet Varol, Turgut Kaya, Recep Konuk, Ali Topal, Galip Yalçın birçok arkadaşlarımız var, görüşüyoruz, kimi emekli oldu siyasette hizmetleri oldu, kimisi hala çalışıyor hayat kısa, yol uzun...

Bir kez gönül kırmışsan bu kıldığın namaz değil, diyenler Gönül Kazanmak için hâlen bu yaş da gayret ediyoruz.

Sadi Teltik Hocam ile anıları bazen bizim TSSD büromuzda konuşuruz...

Sizleri de bekliyoruz inşallah.

Her şey gönlünüzce olsun dileklerimle, sağlıklı hayat, sağlıklı gelecek için Elele vermeliyiz.

YORUM EKLE

banner131

banner93